Een initiatief van het Instituut voor Verantwoord Medicijngebruik

Interview: Nyamad Moenna

Geplaatst op 15 januari 2013

Zorgen voor mijn moeder is vanzelfsprekend

Nyamad Moenna (67) zorgt samen met zijn zussen voor zijn 82 jarige moeder. De Surinaamse familie heeft een Hindoestaanse achtergrond en woont al geruime tijd in Nederland. 'Ik woon hier sinds 1966 en een groot deel van mijn familie is na de onafhankelijkheid naar Nederland verhuisd', vertelt hij. 'Mijn ouders hebben die stap pas in de jaren 80 gemaakt. Ze werden ouder en wilden bij hun kinderen zijn.'
 

Voor Moenna en zijn familie is het ondenkbaar dat zij niet zelf zorgen voor hun ouders. Zelf zorgen voor je ouders is een deel van hun Hindoestaanse cultuur. Nyamad: 'Voor ons is het vanzelfsprekend dat wij voor onze ouders zorgen. Mijn moeder heeft zelfs wel eens gezegd 'daarvoor heb je kinderen'. Zij heeft altijd voor ons gezorgd, en nu is het onze beurt.'

Niet makkelijk

Nyamad zorgde met zijn zussen voor beide ouders, maar zijn vader is inmiddels overleden. De zorg voor zijn moeder wordt steeds intensiever, omdat zij vergeetachtiger wordt en diabetes (suikerziekte) heeft. 'We doen zo veel mogelijk zelf, maar dat is soms lastig te realiseren', zegt Nyamad. 'Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen leven. Maar we hebben een schema opgesteld en rouleren. Mijn zussen helpen haar met opstaan, wassen, aankleden en natuurlijk met haar medicijnen en haar insuline. Sinds kort slaapt een van mijn zussen om de dag bij haar omdat ze toch wat vergeetachtig wordt. Voor de zekerheid, je weet maar nooit.'

Gevarieerd eten

Door de suikerziekte van zijn moeder is Nyamad zich veel bewuster geworden van het Hindoestaanse eten. Het is belangrijk dat zijn moeder gevarieerd eet, en veel beweegt. Maar in de praktijk blijkt dat lastig. Nyamad: 'Ze is natuurlijk eigenwijs en eet wat ze lekker vindt. Veel rijst, pakoa's loempia's… het is allemaal zetmeel en veel te eenzijdig natuurlijk. Ook de groenten zijn doorgekookt, daar zitten geen vitamines meer in. De bereidingswijze moet anders. Ik heb ontdekt dat gevarieerd eten echt een bewustwordingsproces is voor Hindoestanen.' Nyamad en zijn zussen proberen hun moeder ook meer te laten bewegen. Zelf dingen te laten doen, zodat ze vaker loopt en niet de hele dag in een stoel zit.

Taalproblemen

Nyamads moeder spreekt geen Nederlands. Als ze naar het ziekenhuis moet, dan gaat er dus altijd iemand mee die kan vertalen. 'Bijvoorbeeld toen we naar de geriater moesten', legt Nyamad uit. 'Mijn moeder kan hem wel verstaan, maar kan toch onvoldoende duidelijk maken wat er aan de hand is. Daarbij komt dat ze natuurlijk helemaal niet kritisch is. De dokter zal het wel weten.' Een groot voordeel is dat zijn moeder een Hindoestaanse huisarts heeft. 'Dat scheelt zo veel, dan heb je aan een half woord genoeg. Ik raad dat echt aan voor andere mensen die voor hun ouders zorgen.'

Amsterdamse initiatieven

Naast de zorg voor zijn ouders is Nyamad druk als coördinator van de regio Amsterdam voor de Nederlandse Hindoe Ouderenbond, Nehob. Voor Surinaams-Hindoestaanse migranten en voor andere migranten wil hij de zorg beter maken. Eén van zijn initiatieven is het ontwikkelen van een kaart met een overzicht van sleutel- en vertrouwenspersonen en mantelzorgers in Amsterdam Zuid-Oost, West en Oost. Deze personen zijn benaderbaar voor migranten met problemen of die zorg nodig hebben. Zij hebben dezelfde culturele achtergrond, zijn bekend in de buurt en genieten vertrouwen van hun omgeving. Nyamad: 'Zelfs de wethouder is enthousiast. Ik hoop dat we hiermee de zorg voor deze doelgroep echt kunnen verbeteren en toegankelijker kunnen maken.'